MENSEN MET EEN BURN-OUT ZIJN GEEN ZWAKKE VOGELTJES,  ZE MOETEN ALLEEN WEL WEER OPNIEUW LEREN VLIEGEN. 

Een mooie afsluiting van het tv programma Jong wat recentelijk aandacht besteed aan het fenomeen Burn-Out bij jongeren. Een zorgwekkende toestand, het aantal jongeren met een Burn-Out. Als je de reacties op de site leest dan is ook de impact bij jongeren enorm. In het tv programma komen 2 jongeren aan het woord. Een jongen die druk bezig was met zijn wielercarrière met veel steun, maar ook druk vanuit zijn omgeving en een meisje dat strandde tijdens haar studie met als doel: een huis van 3 etages, een salaris van een ton en een Audi Q5 om de 2 kinderen mee te vervoeren.

“Living to the limit” is natuurlijk heel logisch als je jong bent en ik snap ook dat er ruimte moet zijn, voor werken, studie, sport en sociale contacten. De vraag is hoe zorg je er voor dat als je regelmatig op zoek gaat naar de limit niet met een Burn-Out komt thuis te zitten?

Even terugkomend op vogeltjes. Wij zijn tegenwoordig lange afstandsduiven, die snel, lang en ver moeten kunnen vliegen. “De vlucht” die de jongeren moeten maken tot aan hun pensioengerechtigde leeftijd (straks wellicht voorbij de 67) is pittig, dit kan alleen door goed met hun energie om te gaan. Maar is dit besef er ook? Nou hoor ik de ouderen onder ons zeggen: “laat ze toch, wij zijn toch ook jong geweest, ze moeten het zelf ontdekken”. Dat klopt, maar er is in het werkzame leven wel een hoop veranderd: Het verschil tussen VUT toen en Pensioen straks is al snel meer dan 10 jaar, de ”lucht” in het werk verdwijnt we moeten meer presteren in minder tijd, de hoeveelheid te verwerken informatie is enorm toegenomen en gaan steeds vaker switchen van werk en werkgever.

Ik vraag mij dan ook of wij de jongeren niet vanaf het begin anders moeten leren vliegen. Op een goede manier met hun energiebalans leren om gaan en bewust maken van de lange reis die ze moeten maken. Of laten we ze gewoon hun gang gaan en leren we ze opnieuw vliegen als ze tegen een Burn-Out aangevlogen zijn?

Wat vraagt dit van HR in het kader van de Duurzame inzetbaarheid van jongeren? Wellicht wordt het tijd dat we de oude vertrouwde instrumenten aanpassen en bijvoorbeeld het Functioneringsgesprek vervangen door het Energiegesprek.

Geschreven door: Tejo Sprey geeft met zijn bedrijf Change4energy ondersteuning aan organisaties bij het implementeren van hun beleid op het gebied van Mentale Vitaliteit door het geven van adviezen en aanbieden concrete producten. Hij schrijft maandelijks een blog over Vitaliteit en Inzetbaarheid voor HRjob..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>